Kolagen stanowi 30% całkowitej masy białka ludzkiego i jest odpowiedzialny za:

• sprężystość skóry i jej jędrność oraz właściwe nawilżenie
• ciągłą odnowę komórek.

Kolagen bierze też udział w funkcjach życiowych niemal wszystkich układów człowieka, narządów i tkanek.

KOLAGEN jest podstawowym budulcem włóknistej tkanki łącznej organizmów żywych. W budowie kolagenu bierze udział 19 różnych aminokwasów. Aminokwasy te nie występują w innych białkach lub występują sporadycznie w niewielkich tylko ilościach.

Białko z grupy skleroprotein (czyli albuminoid, w których wyróżnia się dwie grupy skleroprotein: typu keratyny i typu kolagenu) stanowiące główny składnik białkowy tkanki łącznej, w której tworzy włókna kolagenowe zbudowane z pojedynczych cząsteczek kolagenu (tropokolagen). Cząsteczka kolagenu złożona jest z trzech łańcuchów polipeptydowych prawoskrętnych, które owijając się wokół wspólnej osi tworzą superspiralę lewoskrętną. Cząsteczki kolagenu są syntetyzowane we wnętrzu komórki, przedostają się do przestrzeni międzykomórkowej i tu następuje formowanie się włókien. Kolagen jest oporny na działanie enzymów proteolitycznych. Swoistym enzymem rozkładającym kolagen jest kolagenaza produkowana przez pewne szczepy bakteryjne. W gorącej wodzie kolagen pęcznieje, a po dłuższym ogrzewaniu do wrzenia ulega denaturacji i przechodzi w żelatynę, białko rozpuszczalne w wodzie i podatne na działanie enzymów proteolitycznych.

Kolagen, elastyna, keratyna – to proteiny podporowe skóry, zapewniające jej odpowiednie napięcie, nawilżenie, sprężystość, elastyczność i jędrność. Od mniej więcej 25 roku życia, skóra ludzka zaczyna powoli tracić te cechy, podobnie jak mięśnie tracą siłę, a kości ubożeją w wapń. Wszystkie te objawy starzenia się człowieka wynikają z postępującego deficytu kolagenu rozpuszczalnego, którego biosynteza jest z wiekiem coraz słabsza. Po trzydziestym roku życia, u każdego praktycznie człowieka rozpoczyna się zanik gruczołów łojowych i potowych oraz postępujące wysychanie i wiotczenie skóry. Pojawiają się zmarszczki. Dzieje się tak wskutek osłabienia włókien elastyny i kolagenu, stanowiących najważniejsze składowe podścieliska łącznotkankowego. Wolne rodniki, toksyny i enzym zwany kolagenazą niszczą włókna białkowe, a w organizmie spada poziom mikroelementów i witamin stymulujących naturalną produkcję kolagenu przez fibroblasty i chondrocyty. Obrót kolagenu w organizmie trwa przecież nadal, lecz im bliżej starości, tym procesy degradacji zaczynają przeważać nad procesami syntezy, szczególnie syntezy kolagenu rozpuszczalnego, który zapewniał dotąd skórze elastyczność i możliwość pęcznienia, dzięki zdolności wiązania wody.